30-DAGEN-INTUITIE-CHALLENGE

'WAAROM OVERKOMT MIJ NOU ALTIJD WEER HETZELFDE?'

27 feb 2026 10:20

Kom jij steeds weer in dezelfde situaties terecht? En ben je dan ook altijd boos op het leven, of op degene die jou dat ‘aandoet’? Dan heb ik waarschijnlijk wat minder prettig nieuws voor je, want degene die jou dit aandoet ben….. jezelf. Echt waar. Jij hebt bepaalde overtuigingen, die ervoor zorgen dat je steeds weer dezelfde situaties, maar ook hetzelfde type mensen aantrekt.

Lees meer »

WAT IK EERDER HAD WILLEN WETEN TIJDENS MIJN POSTPARTUM DEPRESSIE

19 feb 2026 14:26

Nu achttien jaar geleden zat ik middenin mijn postpartum depressie. De meest donkere en zware periode uit mijn leven. En toch heeft het me ook iets heel moois gebracht, namelijk één van mijn belangrijkste levenslessen tot nu toe, namelijk hetACCEPTEREN VAN DAT WAT ER ISGeen verzet, geen gevecht. Want holy sh*t, wat vocht ik. Als een leeuwin. 24 uur per dag.Ik stond met gebalde vuisten op en ging met gebalde vuisten naar bed. Ik was constant aan het vechten tegen dat wat er was. Al mijn energie ging daarnaartoe, want ik wilde die depressie niet en wilde er liefst gisteren vanaf zijn.Maar wat ik niet door had, was hoe ik het hierdoor júíst in stand hield en het zelfs groter maakte, door alle aandacht en energie die ik er continu aan gaf. Tót ik niet meer kon en letterlijk en figuurlijk instortte. Ik was echt he-le-maal op en het enige wat ik op dat moment nog kon doen was me eraan overgeven. Me overgeven aan de situatie zoals die was. Me niet meer verzetten.En wat er die weken daarna gebeurde vind ik nu, 18 jaar later inmiddels, nog steeds wonderlijk.Het werd lichter 🌟. Niet meteen na een dag, maar wel al na een paar dagen.Ik voelde heel voorzichtig weer wat licht en ruimte in mijn hoofd, in mijn hele systeem.Ik ging er steeds meer in berusten dat dit nu eenmaal de situatie was voor mij, dat het even niet anders was.De depressie was er nog steeds, maar niet meer zo op de voorgrond omdat ik er niet meer 24/7 mee bezig was. Hierdoor ontstond er weer ruimte voor andere, leuke, dingen.En dat hielp. Ik ontspande meer, kon weer oprecht genieten van kleine dingen, sliep beter en kreeg daardoor ook weervertrouwen erin dat dit maar tijdelijk zou zijn. Het zou wel goedkomen.En het kwám goed 🙏🏻. Niet meteen. En zeker niet alleen. Ik heb hulp gezocht omdat ik inzag dat ik dit niet alleen kon dragen, maar vooral dat ik dit niet alleen hóéfde te dragen.Hoe heftig en zwaar deze periode ook was, ik ben er achteraf dankbaar voor dat ik ben ingestort.Het heeft me oprecht één van de belangrijkste lessen van mijn leven gebracht:Het accepteren van dat wat er is en in plaats van ertegen te gaan vechten, een open mind houden en in mogelijkheden blijven denken. Lichtpuntjes blijven zien. En daar je energie in steken, in plaats van in het verzet.Voor mij persoonlijk betekent dat zoveel mogelijk meegaan met de flow van het leven, het nemen zoals het komt.Dat betekent niet dat ik alles maar passief over me heen laat komen, maar het zorgt er wel voor dat de manier waarop ik omga met de situatie vanuit een heel andere energie komt dan dat ik me ertegen verzet. En dát alleen al maakt het zoveel draaglijker 🙏🏻. Daarnaast zorgt het er ook voor dat ik niet meer al mijn aandacht en energie erop richt en laat opslurpen, want dan is überhaupt geen ruimte, energie of veerkracht meer over voor coping, herstel en verwerking.En lukt me dat altijd? Nee hoor, ik ben ook maar een mens 😅. Ik betrap mezelf er nog regelmatig op dat ik toch weer even in de vechtmodus schiet als er iets uitdagends op mijn pad komt. En soms duurt het even voordat ik dat ik dat door heb, maar er komt altijd een moment waarop ik het ga voelen. Dat ik slechter slaap, meer pieker, minder energie heb. Als ik dat merk, is dat hét moment om even bewust te kijken naar de situatie en mezelf bij te sturen. Om die bokshandschoenen weer uit te trekken 🥊en weer naar overgave te gaan. En vanaf dat moment gaat het ook weer beter. Altijd.Herken je dit en ben je ook zo’n vechtersbaas 💪🏻😁? Ontspan die vuisten dan maar, blijf ademen. Want ‘het is wat het is’, voor nu en je kunt er nu niks aan veranderen. En ik weet hoe moeilijk het is om daaraan toe te geven, maar geloof me, het gaat je echt meer brengen dan het constant verzetten.Kijk naar wat er wél allemaal nog voor moois is om blij mee en dankbaar voor te zijn. Zoek en vraag hulp als je die nodig hebt, wees lief en mild voor jezelf en neem de tijd en ruimte die je nodig hebt. En weet dat je overgeven niet hetzelfde is als opgeven.Heb jij ook een postnatale depressie (gehad) of ga je om een andere reden door een zware periode, weet dan dat jij er niet alleen voor staat. Wil je gewoon even je verhaal vertellen of even ventileren, weet dan dat je me altijd een berichtje mag sturen. Je hoeft het niet alleen te dragen 🌟.Alle liefs voor jou, Cindy 🩷

Lees meer »

Blogs